تأثیر یک دوره تمرین هوازى بر آدیپونکتین و رزیستین سرم و متغیرهاى آنتروپومتریک زنان چا ق

نوع مقاله: فیزیولوژی

نویسندگان

1 دانشیار فیزیولوژی ورزشی، دانشگاه حکیم سبزواری

2 کارشناس ارشد فیزیولوژی ورزشی، دانشگاه حکیم سبزواری

3 استادیار پژوهشکده علوم غدد درون ریز و متابولیسم دانشگاه علوم پژشکی و خدمات بهداشتی درمانی شهید بهشتی

چکیده

آدیپونکتین و رزیستین از عوامل التهابى بسیار مهم در بیمارى هاى قلبى– عروقى اند. هدف تحقیق حاضر عبارت است از بررسى تأثیر یک دوره تمرین هوازى بر آدیپونکتین و رزیستین سرم و شاخص هاى آنتروپومتریک زنان 37 سال، /1±4/ چاق. 28 زن چاق داوطلب شدند و به طور تصادفى به دو گروه تجربى ( 14 نفر با میانگین سن 9 34 کیلوگرم بر مترمربع) و کنترل ( 14 نفر با میانگین سن /2±4/ 82 کیلوگرم و شاخص تودة بدن 3 ±10/ وزن 2 34 کیلوگرم بر مترمربع) تقسیم شدند. ±3/ 79 کیلوگرم و شاخص تودة بدن 9 /9±9/ 37/5±5/3 سال، وزن 5 پروتکل تمرین هوازى به صورت چهار جلسه در هفته به مدت نه هفته بود. هر جلسه تمرین شامل دویدن نرم با شدت 65 تا 75 درصد حداکثر ضربان قلب و به مدت 15 دقیقه بود. براى پیروى از اصل اضافه بار، از هفتة دوم به بعد، در هر جلسه نیم دقیقه به زمان دویدن افزوده شد تا اینکه در جلسة آخر، زمان دویدن به 31 دقیقه رسید. مستقل و آنالیز کوواریانس t قبل و بعد از دورة تمرینى، خون گیرى انجام شد. داده ها با استفاده از آزمون هاى تحلیل شد. سطح معنادارى آزمون ها FOOD PROCESSOR تحلیل شدند. پرسشنامة رژیم غذایى با نرم افزار 2 در نظر گرفته شد. نتایج نشان داد بین گروه کنترل و تجربى در میزان آدیپونکتین و رزیستین سرمى تفاوت P<0/05 با این حال، انجام تمرینات هوازى باعث کاهش معنادار شاخص تودة بدن، وزن .(P>0/ معنادارى وجود ندارد ( 05 بدن، نسبت محیط کمر به لگن، درصد چربى بدن و افزایش معنادار وزن بدون چربى و حداکثر اکسیژن مصرفى مى توان گفت انجام نه هفته تمرین هوازى اثر مفیدى بر میزان آدیپونکتین و رزیستین سرم در زنان .(P<0/ شد ( 05 چاق ندارد اما مى تواند سبب بهبود شاخص هاى آنتروپومتریک

کلیدواژه‌ها