تأثیر تمرین استقامتى بر محتوى پروتئینى ه مانتقا لدهندة سدیم ب ىکربنات و مبادل هگر سدیم- هیدروژن در عضلات اسکلتى رت

نوع مقاله: بیومکانیک

نویسندگان

1 استادیار دانشگاه رازی کرمانشاه

2 دانشیار دانشگاه خوارزمی تهران، ایران

3 دانشیار دانشگاه تربیت مدرس تهران، ایران

چکیده

هدف از مطالعة حاضر عبارت است از تعیین اثر تمرین استقامتى بر میزان محتوى پروتئینى مبادله گر سدیم- هیدروژن و هم انتقال دهندة سدیم بى کربنات در عضلات اسکلتى بازکنندة طویل انگشت شست (تند) و نعلى (کند) 95 گرم انتخاب و به طور تصادفى /7±10/ رت. بیست رت نژاد ویستار نر در سن چهار هفتگى با میانگین وزن 8 20 و به m/min به دو گروه کنترل و تمرینى تقسیم شدند. تمرین استقامتى (دویدن روى نوارگردان با سرعت 30 و به مدت 35 دقیقه در هفتة آخر) به مدت هفت هفته m/min مدت 20 دقیقه و تدریجاً رسیدن به سرعت و (SOL) در گروه هاى تمرینى اعمال شد. 48 ساعت پس از اتمام پروتکل تمرینى، رت ها تشریح و عضلة نعلى با تکنیک NBC و 1 NHE آن ها استخراج شد. میزان محتوى پروتئینى 1 (EDL) بازکنندة طویل انگشت شست چگالى image j و نرم افزار Scanning Densitometric وسترن بلاتینگ انجام گرفت و با استفاده از تکنیک تعیین شد. به منظور تعیین همگنى واریانس گروه ها از آزمون لوین، و برای تعیین NBC و 1 NHE باندهاى 1 مستقل استفاده شد. یافته هاى تحقیق نشان داد محتوى t معنادار بودن تفاوت متغیرها بین گروه هاى تحقیق از آزمون در گروه تمرینى به ترتیب 32 و 31 درصد نسبت به گروه کنترل افزایش EDL در عضلة نعلى و NHE پروتئینى 1 گروه تمرینى نسبت به EDL در عضلة نعلى و NBC همچنین، افزایش محتوى پروتئینى 1 .(P<0/ پیدا کرد ( 05 در مجموع، نتایج تحقیق نشان داد تمرین استقامتى موجب .(P<0/ گروه کنترل به ترتیب 20 و 34 درصد بود ( 05 در گروه تمرینى سالم مى شود. این الگوى بیان محتوى پروتئینى در NHE و 1 NBC افزایش محتوى پروتئینى 1 عضلات اسکلتى مختص تار عضلانى است که از لحاظ سوخت وسازی با یکدیگر متفاوت اند و نوعی سازگارى به منطبق مى سازد. pHi تمرین است که سلول عضلانى خود را با شرایط ویژة تمرین جهت کنترل و تنظیم

کلیدواژه‌ها