تأثیر نواخت شبانه روزی بر تغییرات برخی از عوامل انعقادی، ضد انعقادی و قلبی تنفسی بعد از یک جلسه فعالیت فزاینده ورزشی

نوع مقاله: فیزیولوژی

نویسندگان

1 استادیار دانشگاه شیراز

2 کارشناس ارشد فیزیولوژی ورزش دانشگاه شیراز

3 متخصص علوم دانشگاهی

4 کارشناس ارشد فیزیولوژی ورزش دانشگاه شهید چمران اهواز

چکیده

هدف تحقیق حاضر، مقایسه بیشینه اکسیژن مصرفی (VO2 max) و تغییر ات عوامل انعقادی  شامل فیبرینوژن،  پلاکت، [1]PDW، MPV[2] و P-LCR[3] عامل ضد انعقادی پروتئین C بر اثر یک جلسه تمرین فزاینده ورزشی در دو نوبت صبح و عصر بود.  نمونه آماری تحقیق 15نفر از ورزشکارانی با حداقل 5 سال سابقه تمرینات منظم ورزشی (سن: 2/1±19 سال،  قد: 2/5±1/172سانتی متر، (وزن:  5/7±8/66کیلوگرم) بودند که به طور تصادفی از بین دانشجویان داوطلب و دارای شرایط تحقیق انتخاب شدند. اندازه گیری ها در دو نوبت صبح (ساعت 6 صبح) و عصر (ساعت 6 عصر) انجام شد. برنامه تمرینی شامل آزمون ورزشی بیشینه بروس بود. در زمان صبح و عصر (با فاصله دو روز) ابتدا خونگیری قبل از آزمون انجام شد و بعد از نیم ساعت آزمودنی ها بر روی نوارگردان آزمون آزمون بروس را اجرا کردند، و بلافاصله بعد از آزمون خونگیری دوم صورت گرفت. همزمان با پایان آزمون ضربان قلب و VO2max ثبت گردید. نتایج حاصل از این تحقیق نشان داد که در بعد از ظهر در مقایسه با صبح تغییر میزان MPV، پروتئین C و P-LCR و در هنگام صبح در مقایسه با بعد از ظهر تغییر میزان پلاکت بعد از تمرین ورزشی افزایش معنی داری نشان داد (p≤0.05). VO2max ، تغییر ضربان قلب و فیبرینو‍ژن در دو نوبت صبح و عصر تفاوت معنی داری نداشت (P>0.05). به طور خلاصه می‌توان پیشنهاد کرد اگرچه عملکرد ورزشی در زمان صبح و عصر تفاوت معنی داری ندارد ولی به دلیل برتری فاکتورهای ضد انعقادی در عصر و فاکتورهای انعقادی در صبح، ورزش کردن در زمان عصر نسبت به صبح توصیه می گردد.
[1] Platelet Distribution Width [2] Mean Platelet Volume [3] Platelet Large Cell Ration

کلیدواژه‌ها